15 чэрвеня 2025 г. — 75 гадоў з дня нараджэння Івана Мікалаевіча Шылы (1950), вучонага ў галіне механізацыі сельскай гаспадаркі
Іван Мікалаевіч Шыла нарадзіўся 15 чэрвеня 1950 г. у в. Ямнае Стружскага сельсавета Столінскага раёна Пінскай (з 1954 г. Брэсцкай) вобласці ў сялянскай сям’і. У 1967–1972 гг. — студэнт матэматычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У. І. Леніна.
22 мая 2026 г. — 100 гадоў з дня нараджэння Мікалая Сцяпанавіча Піліпчука (1926–1996), доктара медыцынскіх навук
Мікалай Сцяпанавіч Піліпчук нарадзіўся 22 мая 1926 г. на хутары Зеляціна надалёка ад в. Вулька-Арая Лунінецкага павета Палескага ваяводства ў сялянскай сям’і. Хутар цяпер не існуе, а вёска Вулька-Арая ў Відзіборскім сельсавеце Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. У 1939 г. было 525 жыхароў.
1 красавіка 2025 г. — 75 гадоў з дня нараджэння Мікалая Фёдаравіча Белавуса (1950), гісторыка, філосафа, педагога
Мікалай Фёдаравіч Белавус нарадзіўся 1 красавіка 1950 г. у г. Давыд-Гарадку Пінскай (з 1954 г. Брэсцкай) вобласці. Закончыў СШ №1 г. Давыд-Гарадка (1966) з сярэбраным медалём. У 1971 г. Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна па спецыяльнасці «Гісторыя».
7 лістапада 2026 г. — 65 гадоў з дня нараджэння Аляксандра Васільевіча Дарковіча (1961), ваеннага і грамадскага дзеяча, Героя Расійскай Федэрацыі (1995)
Аляксандр Васільевіч Дарковіч нарадзіўся 7 лістапада 1961 г. у г. Давыд-Гарадку Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. Бацька быў юрыстам, маці настаўніцай. Вучыўся ў СШ № 1 Давыд-Гарадка. У 1976 г. сям’я пераехала ў г. Брэст, яго дзядуля і бабуля жылі ў в. Прылукі Брэсцкага раёна. Гадаваўся моцным хлопцам, удзельнічаў у розных спартакіядах і спартыўных спаборніцтвах.
2025 г. — 295 гадоў з часу пабудовы Мікалаеўскай царквы ў в. Рухча 1 (Столінскі р-н; 1730), помніка народнага драўлянага дойлідства
Вёска Рухча 1-я Столінскага раёна Брэсцкай вобласці вядома з 1644 г. У цэнтры вёскі на сродкі ўладальнікаў Скірмунтаў у 1730 г. пабудаваны невялікі драўляны храм Нараджэння Багародзіцы. Напачатку быў уніяцкім, пасля скасавання уніі ў 1839 г. — праваслаўны. Да 1853 г. царква была прыходскай, а потым прыпісана да Радчыцкага праваслаўнага прыхода.
2025 г. — 140 гадоў з часу заснавання парку «Манькавічы» (Столін; 1885), помніка прыроды рэспубліканскага значэння
Першыя звесткі ў пісьмовых крыніцах пра в. Манькавічы Столінскага раёна датуюцца 1524 г. Гісторыя паселішча звязана з лёсам зямель вакол Давыд-Гарадка, што за 30 км. Гэтыя велізарныя ўладанні былі падараваны ў 1551 г. польскім каралём Жыгімонтам ІІ Аўгустам Мікалаю Радзівілу Чорнаму.
2025 г. — 85 гадоў з часу перадачы трактара ХТЗ-15/30, першага ў Давыд-Гарадоцкім раёне, на машынна-трактарную станцыю (1940)
У г. Пінску ля музея Беларускага Палесся ўстаноўлены на пастамент трактар ХТЗ-15/30, які мае адметную гісторыю. Выраблены на Харкаўскім трактарным заводзе ў 1930-я гг. пад № 1126. Прызначаўся для работы на ворыве з двух- і трохкорпусным плугам, з навяснымі сельскагаспадарчымі прыладамі, прываду стацыянарных машын.
2024 г. — 500 гадоў з часу пацвярджэння каралевай Бонай прывілея Пятру Алешу на маёнтак Беражное (Столінскі р-н; 1524), дзе род Алешаў жыў да пачатку ХХ ст.
У п. Новаберажное Беражноўскага сельсавета Столінскага раёна захаваўся палацава-паркавы ансамбль, які заснаваны родам Алешаў і належаў адной з пазнейшых ліній гэтага роду. Беларуская галіна роду, заснавальнікам якой з’яўляецца баярын Алеша з Валыні, упершыню згадваецца ў ХV ст.
15 студзеня 2025 г. — 85 гадоў з дня ўтварэння Давыд-Гарадоцкага раёна (1940–1961), адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі ў Пінскай вобласці
Пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР 4 снежня 1939 г. былі ўтвораны Баранавіцкая, Брэсцкая, Пінская і інш. вобласці. Паводле Указа Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 15 студзеня 1940 г. утвораны Давыд-Гарадоцкі раён з цэнтрам у г. Давыд-Гарадок у складзе Пінскай вобласці.
19 мая 2025 г. — 15 гадоў з дня прысваення статуса нематэрыяльнай гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь традыцыям ганчарнай вытворчасці ў в. Гарадная (Столінскі р-н; 2010)
Вёска Гарадная Столінскага раёна Брэсцкай вобласці вядома з 1448 г. У 1670–1772 гг. мела Магдэбургскае права і свой герб, што сведчыць аб высокім узроўні эканамічнага развіцця паселішча. У наваколлях Гарадной шмат стагоддзяў людзі выкарыстоўваюць высокаякасныя тугаплаўкія гліны, што вызначыла характар заняткаў мясцовага насельніцтва. Рамеснікі выраблялі шматлікія віды гаршкоў, місак, глечыкаў, за якімі замацавалася назва «гараднянскія». Амаль у кожным падвор’і меліся ганчарныя кругі, горны і печы для абпальвання.